آسانسور

آسانسور یا بالابَر (برای حمل بار) یا آسان‌بَر (برای حمل انسان)، اتاقک متحرکی است که به وسیلهٔ آن از طبقه‌ای به طبقات بالا روند یا از طبقهٔ بالا به پایین فرود آیند. به عبارت دیگر آسانسور یکی از تجهیزات حمل و نقل عمودی است که جابجایی مردم یا کالا بین طبقات را تسهیل می‌بخشد. آسانسورها عموماً به کمک موتورهای الکتریکی باعث حرکت عمودی کابین می‌شوند. این موتورها با کمک کابل‌های کشش و سیستم متقابل وزن، مانند یک بالابر معمولی کار جابجایی را انجام می‌دهند، یا با پمپ هیدرولیک میزان مایعات را برای بالا بردن در یک پیستون استوانه‌ایِ جک مانند تزریق و کنترل می‌کنند.

Elisha Graves Otis shows his first elevator in the Crystal Palace, New York City, 1853. — Image by © Bettmann/CORBIS


آسانسور یکی از ابتدائی‌ترین ماشین‌های ساده ساخت دست بشر است که همواره به کمک او آمده‌است.
هم‌زمان با توسعه تمدن و با رشد اقتصادی و توسعه فنی و علمی کشورها و با همکاری فنی با یکدیگر، دانش فنی سیستم‌های حمل و نقل عمودی نیز توسعه سریعی یافت.
پایه‌گذار علمی و طراح آسانسورهای امروزی، دانشمند و ریاضی‌دان بزرگ، آتوود است. ماشین آتوود عبارت است از دو وزنه‌ای که با یک نخ به یکدیگر مربوط می‌شوند و روی فلکه ای، وزنه‌های فوق به بالا و پایین حرکت می‌کنند.


آسانسور وسیله‌ای است الکترومکانیکی، در ابتدای اختراع آسانسور به شکل امروزی، بیشتر قطعات و لوازم آسانسورها مکانیکی و الکتریکی بود ولی با پیشرفت علوم در حوزه الکترونیک و نیمه‌هادیها و همچنین ورود حوزه علوم هوش مصنوعی به صنعت این وسیله نیز تکامل یافت و به عنوان یک وسیله کاملاً کاربردی با حوزه سطح دسترسی کاملاً گسترده در بین جوامع شهری قرار گرفت. در طراحی آسانسور علومی همچون مکانیک، برق و الکترونیک، معماری و صنایع مورد استفاده‌است.


انواع آسانسور
تمامی آسانسورها در داشتن خصوصیاتی مانند داشتن کابین، حرکت عمودی و توقف در سطوح مختلف با هم مشابه‌اند. اما از لحاظ نحوه اعمال نیروی محرکه به کابین متفاوت بوده و به چهار دسته آسانسورهای کششی، هیدرولیک، وینچی و مغناطیسی تقسیم می‌شوند. البته امروزه تکنولوژی‌های جدیدی مانند آسانسورهای پنوماتیک در دسته پنجم نیز قرار می‌گیرند.

کابین آسانسور


کابین درحقیقت همان اتاقک متحرک است که حمل ایمن بار یا مسافر از طریق آن انجام می‌شود. معمولاً در بدنه‌ی کابین از ضربه‌گیرهایی استفاده می‌شود. اتصال کابین به یوک نیز از طریق همین ضربه‌گیرها انجام می‌پذیرد. یوک آن بخش از کابین است که به جک در سیستم متحرک هیدرولیک و به طناب‌ها یا زنجیرهای فولادی در سیستم متحرک کششی متصل می‌شود.
با توجه به موقعیت مورد استفاده، دیواره‌ها، سقف و کف کابین باید در برابر نیروهای وارده از مقاومت کافی برخوردار باشند. تجهیزات هدایت کابین در کفشک‌ها یا همان مسیر عمودی، روی یوک نصب می‌شود. سیستم توقف مکانیکی کابین نیز همانند تجهیزات هدایت آن بر یوک مستقر می‌گردد.
برخی تجهیزات استاندارد نیز ضرورتاً باید در کابین بالابرها تعبیه شده باشد؛ از آن‌جمله می‌توان به هواکش، زنگ اخبار، دکمه‌ی توقف اضطراری، دکمه‌ی الکترومکانیکی، دستگیره، نمراتور یا نشان‌دهنده‌ی طبقات و چراغ نشان‌گر اضافه‌بار اشاره کرد. همچنین تجهیزات دیگری بنا بر نیاز یا سلیقه‌ی کاربر نیز می‌توانند به بالابر افزوده شوند، که از آن‌جمله می‌توان به آینه یا تلفن اشاره کرد.

جمع‌بندی


در این یادداشت به‌‌اختصار به شماری از مهم‌ترین بخش‌ها و اجزای سازنده‌ی آسانسور و نیز برخی از برجسته‌ترین ویژگی‌های این اتاقک متحرک اشاره شد. همچنین به برخی از مراحل در نصب آسانسور نیز اشاره شد؛ مثلاً دیدیم که در اولین گام برای نصب آسانسور آهن‌کشی انجام می‌شود. معمولاً پس از آهن‌کشی نوبت به ریل‌گذاری می‌رسد. سپس بقیه‌ی کارهای مربوط به نصب آسانسور انجام می‌شود.
همان‌طور که دیدیم، آسانسور اتاقک متحرکی است که حرکتی عمودی رو به پایین یا رو به بالا دارد و از آن برای جابه‌جایی مسافر یا بار استفاده می‌شود. این وسیله نقش به‌سزایی در تسهیل جابه‌جایی افراد و ابزار در زندگی امروز ما ایفا می‌کند. از آسانسور در موقعیت‌های گوناگونی برای آسان‌تر شدن هرگونه جابه‌جایی عمودی استفاده می‌شود.

به بحث وارد شوید

مقایسه آگهی ها

مقایسه